Column – Bloeddruk

Bloeddruk

Het was een slechte week voor mijn gezondheid. Normaal kan ik wel wat hebben en schrik ik niet van een VVD-voorzitter die nog leeft in de tijd van de brilcream. Het lag ook niet aan het feit dat ik 14 oranje tompouces op heb (te lekker voor die prijs). Nee, mijn bloeddruk gaat vanwege een andere oorzaak weer regelmatig door het plafond. De reden: ik ben na aan het denken over een nieuw beleidsplan voor de omroep. Ik zit al 22 jaar bij de omroep dus dit is beleidsplan 14 of zoiets. We gaan een nieuw plan maken omdat volgend jaar de zendvergunning voor 5 jaar verlengd moet worden. In die 22 jaar hebben we precies 1 jaar gehad waar alles stabiel verliep en dan bedoel ik uiteraard financieel. Daarom moet ik de energie uit mijn tenen halen voor een nieuw beleidsplan. Het wordt namelijk door niemand gelezen. Je moet het maken omdat het hoort bij het fatsoenlijk draaiende houden van een vrijwilligersorganisatie. Gemeentes eisen het ook. Geen idee waarom, want tijdens gesprekken met gemeentes moet ik altijd zaken uitleggen die al in ons beleidsplan staan. En meerdere keren want bij sommige gemeentes wisselen ze wel heel vaak van ambtenaar.  Als een gemeente een kat zou hebben zou die nog het meeste profiteren van ons beleidsplan. Kijk daar gaat mijn bloeddruk. Altijd als ik bij een nieuw beleidsplan aan het terugkijken ben, schiet mijn bloeddruk omhoog. Raar, want een beleidsplan is een toekomstplan. Als er iemand overtuigd is van een goede toekomst ben ik het wel. Toch word ik regelmatig pislink als ik terugkijk. Als ik ons dossier als journalist in handen zou krijgen dan kost dat minstens 1 wethouder zijn kop.  Dat was niet zo’n slimme opmerking voor mijn bloeddruk. Effe iets bedenken waardoor ik tot rust kom. Noordwijkerhout. Wethouder Bert Gotink. Noordwijkerhout is het kleinste dorp in de Bollenstreek en moet daarom fuseren. Het is voor de omroep wel de meest stabiele partner van de vijf gemeentes gebleken. En bovendien is Bert iemand die geen beleidsplan nodig heeft. Die weet wat een publieke, lokale omroep inhoudt en die weet hoe belangrijk de lokale journalistiek is. Kijk: bloeddruk weer omlaag. Een omroep biedt ook anno 2017 ontzettend veel mogelijkheden. Tegenwoordig is iedereen omroep. Iedereen heeft mogelijkheden om zaken te publiceren of zelfs live uit te zenden. Maar juist in dat drukke speelveld moeten wij als omroep een eigen, unieke rol spelen. Wat wij melden is waar. Wij moeten zaken melden die niemand anders meldt. Veel vrijwilligers krijgen een waardering dankzij de jaarlijkse lintjesregen. Wij verzorgen elke dag een stortbui aan waardering door aandacht te besteden aan het werk van vrijwilligers. Hoe veel mensen die thuis gezelligheid missen, zouden wij met de radio wat plezier brengen? En zo kan ik nog wel even door gaan over de voordelen van de omroep. Wat te denken van onze rol als waakhond van de democratie? Gelooft u dat de politiek in de Bollenstreek geen fouten maakt?  Shit, daar gaat mijn bloeddruk weer.  Mijn vrouw vindt dat ik op yoga moet, goed voor de ontspanning. Niks voor mij, daar ben ik te nuchter voor. Ik heb zo mijn eigen manieren om te ontspannen. Lekker eten bijvoorbeeld. Zijn die tompouces nog in de aanbieding?

Deze Columns zijn eerder gepubliceerd in vier edities van Uitgeverij Verhagen.
Noordwijkerhouts Weekblad, De Teylinger, Lisser Nieuws en De Hillegommer