De vrijwilliger voor of achter het behang

Ik heb veel cursussen gevolgd over hoe je moet omgaan met vrijwilligers. De rode draad die ik daaruit opgepakt heb: de vrijwilliger doet het echt vrijwillig en ik moet zorgen dat de omstandigheden waarin de vrijwilliger zijn klus moet doen, aanvoelen als een warm bad. Als je druk op een vrijwilliger zet, ga je al te ver en als ze met kapotte spullen moeten werken, is het ook snel voorbij. Ik doe vaak als betaalde kracht de zogenoemde k…klussen en de mooie evenementen gaan naar de vrijwilligers. Toch begint het bij mij te schuren en dat is een risicovolle situatie.

Als je dag en dagelijks met vrijwilligers werkt, moet je een olifantenhuid hebben en engelengeduld. Zo heb je de vrijwilliger die op elk gewenst en ongewenst moment te uitgebreid vertelt wat voor belangrijk werk hij doet voor – in mijn geval – de omroep. Je hebt het bestuurslid dat de functie van stoelwarmhouder lijkt te hebben. Je hebt de vrijwilliger die op zoek is naar een conflict zodat hij met ruzie weg gaat, want op de een of andere, rare manier kan hij niet uit zichzelf stoppen. En natuurlijk cherry picking oftewel: de vrijwilliger pikt de mooie klussen er uit en de mindere zaken laat hij passeren. Ziektes slaan ook vaker toe bij lastige klussen en nooit bij de buitenkansjes. Voor een raadsvergadering vind je niemand, maar als Marco Borsato een scheet komt laten in de Bollenstreek dan is de vrijwilliger er graag bij. Kan ik het ze verwijten? Nee, of toch wel? Wat is de belangrijkste reden om vrijwilligerswerk te doen? Gewoon omdat je het leuk vindt. Zijn er ook vrijwilligers die klussen doen omdat ze het maatschappelijk van belang vinden? Nou, de rode ijsbeer is minder zeldzaam. Als je een vrijwilligersklus doet omdat je het leuk vindt dan zou je eigenlijk ook werkzaamheden moeten doen die van belang zijn voor de organisatie in zijn totaliteit. Als jouw club, vereniging of organisatie opgeheven wordt, ben jij ook je gezellige klus kwijt. Dat wil je toch niet. Maar ja, de praktijk is dat sommige sportverenigingen nog geeneens vrijwilligers hebben om de bar in de kantine te bemensen, laat staan scheidsrechters voor wedstrijden. Je tijd opofferen voor de goede zaak. Toch een klus oppakken ook al sta je er niet om te springen. Bestaat het nog? Wordt het steeds minder? Ik ben bang van wel. Je ziet een verschuiving van vrijwillig naar toch maar betaald. Een situatie die helaas niet te vermijden is. Misschien is het omkeerbaar als iedereen die fraaie leus voor ogen houdt: de maatschappij dat ben jij. En als je je dan inzet, dan ben ik de eerste om dat te belonen met een dikke knuffel! Geheel vrijwillig!

 

Ard Zandbergen

Hoofdredacteur Bo

ard@bollenstreekomroep.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.