Op schoolreisje naar Twente met de voetbalvereniging Noordwijk

We waren nog nooit in de Grolsch Veste in Enschede geweest, dus natuurlijk gingen mijn zoon en ik naar het bekerduel van Noordwijk tegen FC Twente. Keurig om half 3 kwamen we de kaartjes halen. Twintig euro voor busreis en stoeltje in het stadion, applaus voor de supportersclub. Ik kocht ook twee Noordwijk-sjalen. Bij het omknopen ging er een kleine pijnscheut door mijn, van oorsprong, zwart-witte hart, maar alles voor de goede zaak.

De bus ging al om 4 uur weg. Een grote partybus was al vertrokken. Een discotheek op wielen met bijbehorende muziek is dat. Wij zaten gewoon in de bus van de supportersclub. Om je heen allemaal hoe-heet-hij-ook-alweer-mensen. We hadden stroopwafels mee en we waren er helemaal klaar voor. Dat Enschede op een regenachtige filedag is wel een kolere-eind rijden. Gelukkig werden we blij verrast: een loterij in de bus! Een lot kostte 25 eurocent (nou ja zeg) en 4 loten 1 euro (prachtige aanbieding). Een vrijwilliger op leeftijd kwam met enige moeite de trap op van onze dubbeldekker. In zijn hand een tupperware-bakje met geld en lootjes. Of wij zijn bakje even konden vast houden, want verkopen, afrekenen en je staande houden in het gangpad was een lastige combi. De lootjes zorgden voor veel voorpret. Na 3,5 uur in de bus (had ik al verteld dat Enschede een kolere-eind rijden is) volgt een nieuw hoogtepunt. We worden begeleid door politie en op die manier naar het stadion geloodst. Ik voel me plotseling een echte voetbalsupporter.

Aangekomen bij de Grolsch Veste (idiote naam) worden we direct door poortjes geleid en gaan we het stadion in. We moeten een trap beklimmen, en nog een, en nog een en we passeren onze nieuwe vriend, de lotenverkoper. Zijn ademhaling is wat zwaarder, we spreken hem moed in, die hij niet nodig heeft, en komen aan bij onze tribune. Snel nog even een warme hap, maar wat werken die jongens en meisjes achter de balie voor je gevoel langzaam. Vijf minuten voor aanvang nemen we plaats en beleven een wauw-momentje: mooie plek, mooi stadion en allemaal hoe-heet-hij-ook-alweer-mensen om je heen. De spelers komen op, hand in hand met kleine spelertjes. “Zullen wel weer selectiespelers zijn”, moppert mijn buurman. Ik herken het gevoel. Ik heb ook altijd de laagste jeugdteams doorlopen en was een unieke voetballer omdat ik twee chocoladebenen heb. Stiekem hoop ik dat de club ook spelertjes uit lage teams een kans heeft gegeven om hand in hand met een speler van Noordwijk 1 het veld in een echt – wauw – voetbalstadion te betreden. Wie wil dat nou niet?

Spelers gaan rond de middencirkel staan. Een echte vrijwilliger van FC Twente is overleden en wij klappen driftig mee om hem te herdenken. Daarna slaan twee supporters op een trom. We zingen: you never walk alone iets minder mooi dan in de stad van de Beatles, maar we hebben het naar onze zin. Onze loterij-man heeft een oranje-jas aan, hij zal toch geen steward zijn? Moet hij op zaterdag dolle Quick Boys supporters in bedwang houden? De wedstrijd begint. Een Noordwijkse bal op de paal en we staan te juichen. Twente scoort en het wordt stiller, maar dan weer een hoogtepunt: Noordwijk maakt een doelpunt recht voor onze neus! We hebben een goal! In de tweede helft scoren we nog een doelpunt. Twente maakt er twee meer en we verliezen. De spelers bedanken ons en wij bedanken de spelers. De supporters van FC Twente juichen ook voor onze spelers, mooie sport dat voetbal.

Terug in de bus kijken we op onze telefoon naar interviews van verliezers met een grote lach op hun gezicht. Ook in de bus zijn we goed gestemd: de loterij gaat starten. De ene na de andere prijs wordt door een mevrouw getrokken, maar we winnen niks. Het geeft niet. Na weer een lange reis (had ik al verteld dat Enschede best ver weg is) komen we in een donker Noordwijk aan. De loterij-man en andere vrijwilligers van de supportersclub sjouwen spullen. Bedankt jongens, voor een mooie avond. Het entree-kaartje gaat mijn plakboek in. En de loterij-man? Ik hoop dat hij heel oud wordt en als hij overlijdt dat dat gebeurt in een week dat Noordwijk een bekerwedstrijd speelt in de Kuip. We gaan dan met zijn allen staan en applaudisseren.

2 REACTIES

  1. Mooi stuk! En om je gerust te stellen. Een deel van de jongens die het veld opkwamen met de spelers waren ballenjongens uit verschillende teams. Zij zitten op zaterdag langs de lijn (in weer en wind) wanneer het Eerste Elftal thuis speelt! Het was een mooie avond!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here