Hillegom – Het college van B & W van Hillegom vraagt de gemeenteraad om een positieve houding tegenover het bouwplan aan de Mauritslaan. Woningcorporatie Stek wil vier verouderde appartementenblokken slopen en vervangen door 88 nieuwe sociale huurwoningen. Op dit moment zijn er 44 woningen op die plek.
Omdat het bouwplan niet past binnen het huidige omgevingsplan, is er een speciale omgevingsvergunning nodig. De gemeenteraad mag hierover advies geven, omdat het om meer dan 50 woningen gaat. Het college staat positief tegenover het project en stelt voor dat de raad geen wensen of bezwaren indient.
Het valt op dat bij dit soort plannen de nadruk altijd ligt op vergunningen en aantallen woningen, maar zelden op de infrastructuur. Hillegom groeit, er komen steeds meer woningen bij, maar de wegen en ontsluiting blijven hetzelfde. Het wordt nu al steeds drukker om Hillegom in en uit te komen, zeker in de spits. Zonder serieuze aandacht voor verkeersstromen, bereikbaarheid en parkeervoorzieningen stapelen de problemen zich alleen maar op. Wonen gaat niet alleen over stenen en vergunningen, maar ook over een leefbare en bereikbare omgeving.
Hou nu toch eens eindelijk op met dat eeuwige bezwaar maken tegen welke vorm van woningbouw dan ook. Deze bezwaren vertragen de zo benodigde woningbouw nodeloos en veel te lang. Er zou een verbod op het indienen van bezwaren moeten komen wanneer het de woningbouw betreft en als er dan toch geklaagd moet kunnen worden dan alleen door dakloze mensen, want die worden nu volstrekt niet gehoord.
SCHANDE.
Ik begrijp de urgentie van meer woningen, daar is iedereen het over eens. Maar mijn zorg gaat over iets anders: de infrastructuur blijft achter. Zonder betere ontsluiting, verkeersdoorstroming en parkeervoorzieningen stapelen de problemen zich op. Dit gaat dus niet over bezwaren om te vertragen, maar over zorgen voor een leefbare en bereikbare omgeving.
En wat betreft de daklozen: dat is niet zo eenvoudig als alleen maar meer huizen bouwen. Er zijn grofweg twee groepen. Enerzijds de mensen die door omstandigheden in Nederland zelf zonder huis zitten. Anderzijds de groep die letterlijk door Europa zwerft, soms zelfs omdat landen zomaar een voorbeeld: Hongarije mensen met een one way treinkaartje de stad uit sturen. Zolang daarnaast ook de instroom voor asielopvang blijft doorgaan, zal de druk op de woningmarkt niet verdwijnen.
Daar komt bij dat we ook buitenlandse studenten uitnodigen, bijvoorbeeld Palestijnse studenten, terwijl Nederlandse studenten soms noodgedwongen in een caravan wonen of bij hun ouders. Ook dát legt extra druk op de woningmarkt en schuift de problemen voor onze eigen jongeren vooruit.
Dit zijn allemaal extra opmerkingen om te laten zien dat de problematiek veel dieper gaat dan alleen een kwestie van infrastructuur of het afgeven van een vergunning.