Voorhout – ‘Dat was ‘m dan’, zegt Patrick Jordaan, nadat ‘zijn’ Foreholte is uitgeschakeld in de kampioensrace. Met de promovendus kon Jordaan niet stunten tegen kampioenskandidaat Kwiek: 27-21. Daardoor zit het seizoen erop voor de Voorhouters.
Maar voor Jordaan is het meer dan alleen een uitschakeling: het is ook het einde van vier jaar als trainer van Foreholte. Hij vertrekt via de voordeur en stopt op zijn hoogtepunt bij de Voorhouters. ‘Ik vind het niet jammer, het doet me wel pijn’, aldus Jordaan. ‘Die pijn voel ik wel echt.’
Lastige klus
Jordaan stond zaterdag met Foreholte voor een lastige klus. De Voorhouters waren als promovendus knap achtste geworden in de Eredivisie en mochten daardoor deelnemen aan het slottoernooi voor het kampioenschap. Foreholte werd gematcht aan Kwiek: die ploeg was eerste geworden in de Eredivisie en won recent nog de beker.
Foreholte startte optimistisch en kwam tot drie keer toe op voorsprong in Raalte. Maar vervolgens ging het hard: Kwiek kwam op 4-3, Foreholte werd slordiger en binnen de kortste keren stond het 9-4. Kwiek kende geen genade en strafte elke misser van de Voorhouters af. Na een time-out van Foreholte werd de voorsprong van Kwiek zelfs vergroot naar 11-4. De wedstrijd leek na een kwartier spelen al beslist.
Foreholte leed onder het feit dat sterkhouder Marieke Berbee doordeweeks geblesseerd was geraakt op een training. Daardoor was het lastig om Kwiek te verrassen. Foreholte kwam na de pauze nog wel terug tot 25-20, maar het lukte niet meer om écht terug te komen. Even later eindigde de wedstrijd in 27-21: het seizoen van Foreholte zit erop.
Afscheid
En dus zit ook de tijd van Patrick Jordaan bij Foreholte erop. ‘Heel tevreden, toch ook een beetje emotioneel’, beschrijft de 30-jarige trainer zijn gevoel. ‘Na vier jaar met de groep zoveel bereikt te hebben, dan heb ik een trots gevoel, maar met de bijbehorende emotie.’
Vier jaar geleden stapte Jordaan in bij Foreholte, nadat hij al jaren keeperstrainer was geweest bij topploeg VOC. Het eerste seizoen ging alleen niet zoals verwacht: de Voorhouters wisten zich pas op de laatste speeldag te handhaven in de Eerste Divisie. ‘Ik zag toen wel al de potentie in het team, maar ik was als trainer te onervaren om dat eruit te halen’, vertelt Jordaan. ‘Ik had het trainersstukje echt onderschat.’
Maar drie jaar later stond Jordaan opeens met zijn team in de Eredivisie, het hoogste niveau van Nederland. ‘Juist omdat we die vervelende tijden kennen, merk je wel dat het echt een complete reis is geweest. Je hebt met elkaar gelachen, gehuild en gejuicht.’
Jordaan vindt het nog steeds een goed moment om te stoppen bij Foreholte. ‘Ik denk dat het ook iets moois is dat ik nu weg kan. Ik vertrek met een goed gevoel, waar andere trainers met een zuur gevoel vertrekken omdat ze te lang zijn gebleven. Ik hoop dat de volgende trainer de volgende stap met de groep kan zetten.’
Wie zijn volgende werkgever wordt, weet Jordaan nog niet. Hij gaat in ieder geval niet als hoofdtrainer aan de slag, maar in een bredere rol binnen een andere club. ‘Ik twijfel nog tussen twee clubs’, aldus Jordaan.
Maar waar Jordaan ook gaat werken, hij zal altijd binnen kunnen lopen bij Foreholte. Hij was, als 30-jarige trainer, toch de ploeg die de Voorhouters na zes jaar weer terugbracht naar het hoogste niveau. En dat blijft ook bij Jordaan zelf hangen: ‘Ik zal altijd trots zijn op wat we bereikt hebben.’
