Voorhout – Jelle IJsselmuiden (23) is ‘altijd ergens mee bezig’. De Voorhouter werkt als zzp’er bij rijschool Halvemaan en is daarnaast vrijwilliger bij voetbalvereniging Foreholte, carnavalsvereniging de Bokken en het jaarlijkse Luchtkussenfestival. ‘Een vrij weekend is ook wel eens lekker, maar dat wordt snel saai’.
Twintig in Teylingen
In de zomerserie Twintig in Teylingen gaat de Bollenstreek Omroep in gesprek met twintigers uit de gemeente Teylingen. Ze vertellen over hun jeugd, wat ze nu in Teylingen doen en wat hun dromen voor de toekomst zijn. De serie is gemaakt naar aanleiding van het 20-jarige jubileum van de gemeente.
Vicieuze cirkel
‘Ik ben al van jongs af aan bezig met het verenigingsleven in Voorhout. Zo lang ik me kan herinneren zit ik bij Foreholte. Ik begon als voetballer, maar uiteindelijk merkte ik dat ik niet heel goed was, waarna ik op mijn twaalfde scheidsrechter werd. Verder zit ik in verschillende commissies bij zowel CV de Bokken en het Luchtkussenfestival. Het is nu een vicieuze cirkel geworden; wanneer ik eenmaal carnaval heb afgerond, begin ik weer met het organiseren van het Luchtkussenfestival.
Toch wil ik niets anders, ik overweeg zelfs in nóg meer commissies te gaan. Ja, het kost tijd, maar je haalt ook heel veel energie uit de voldoening als het lukt. Daarnaast kan ik moeilijk nee zeggen als ik zie hoe klein de verenigingen zijn. Alle hulp is echt nodig. Ik merk dit nu bij het regelen van het Luchtkussenfestival; als er niet genoeg mensen zijn om bij elk kussen toezicht te houden, dan kunnen we simpelweg niet alles opzetten. Ik probeer daarom een maand van tevoren alle vrijwilligers geregeld te hebben, maar uiteindelijk komt het altijd neer op de dag zelf.
Doordat ik als zzp’er werk, kan ik mijn agenda gelukkig om mijn evenementen heen plannen. Zo heb ik nu geregeld dat ik in deze voorbereidingsweek voor het Luchtkussenfestival niet in de avonden hoef te werken. Normaal werk ik doordeweeks van 09:00 tot 18:30 met regelmatig extra avonduren. Verder werk ik zo nu en dan op zaterdag. Mijn zondag houd ik altijd vrij.’
Psycholoog
‘Ik ben rij-instructeur, maar fungeer tegelijk ook als een soort psycholoog voor de leerling. Als iemand ergens mee zit, dan merk ik dat gelijk wanneer die de auto instapt; ze letten veel minder goed op het verkeer. Iedereen heeft wel eens een ‘shitdag’, en op zo’n moment kies ik ervoor om de leerling een wat makkelijkere route te laten rijden.
Ik merk dat ik bij elke leerling op een andere manier contact moet zoeken. Bij sommige leerlingen denk ik ‘iets minder praten mag ook, focus maar iets meer op het rijden’, terwijl ik bij anderen echt de antwoorden eruit moet trekken. Ik hoor tijdens mijn rijlessen veel leuke verhalen en soms wel wat heftigs. Ik vraag dan hoe hun dag was en dan komt vanzelf de aap uit de mouw dat er iets thuis of op school is gebeurd. Tegelijkertijd moeten we op de weg blijven letten, want daar komen ze tenslotte voor.
Vooral in het begin vond ik deze dubbele rol heel zwaar. Ik stond toen in feite de hele dag ‘aan’. Ik werkte toen weinig uren, maar zodra ik thuis kwam lag ik gelijk plat. Gelukkig wordt het makkelijker naarmate je het meer doet; verkeerssituaties worden steeds meer voorspelbaar en je weet hoe een leerling zal gaan reageren. Ik ken rij-instructeurs die wel 60, 70 uur in de week werken. Ik denk soms: hoe kan je dat aan? Maar ja, als je er eenmaal aan bent gewend, dan zou je ook niet anders meer willen.’
Voorhout
‘Mijn favoriete route is rondje Voorhout. De Herenstraat is alleen wel erg uitdagend. Er zijn veel kruispunten en zijstraten, er steekt altijd iemand over bij de Plus en er komt altijd weer iemand van rechts bij Schoonoord. Toch blijf ik langs deze route gaan, deels omdat je je verkeersinzicht traint, deels omdat het hier zo vertrouwd is. Er hangt hier een dorpsgevoel.
Ik wil altijd in Voorhout blijven wonen. Ik had dat gevoel al toen ik klein was, maar het is naarmate ik ouder word meer gegroeid. Vanmiddag liep ik over de Herenstraat om het luchtkussenfestival voor te bereiden en ik kwam telkens weer bekenden tegen. Dat sociale is wel echt wat Voorhout zo leuk maakt. Als ik in de stad ben, dan ben ik het na drie uur al helemaal zat. Dan denk ik: ‘het is tijd om weer terug naar Voorhout te gaan’.’
