Sassenheim – Voor veel jongeren is de stap naar een kerk niet meer vanzelfsprekend. Maar binnen de gemeenschap van Mozaiek071 in Sassenheim vinden jongeren als Daphne en Levi een plek waar ze zich wel thuis voelen. Ze vertellen openhartig over hun persoonlijke zoektocht, de invloed van geloof op het dagelijks leven en de manier waarop hun omgeving hiernaar kijkt.
De evangelistische geloofsgemeenschap Mozaiek kent haar oorsprong in Veenendaal. Daar wordt in 2012 Mozaiek0318 (het netnummer van Veenendaal) opgericht. Op haar site staat dat het een kerk is waar iedereen welkom is zoals je bent. Een plek waar je leert God op de eerste plaats in je leven te zetten en waar je samen met anderen het leven deelt.
Mozaiek breidt zich sinds 2012 uit tot meer dan tien gemeenten over het hele land. De 14-jarige Levi uit Voorschoten komt al vanaf zijn prille jeugd met de geloofsgemeenschap in aanraking. Zijn moeder is medeoprichter van Mozaiek071.
Animo gelijk groot
‘Elf jaar geleden kreeg zij een droom dat ze een Mozaiek-gemeente in Voorschoten moest stichten’, legt Levi uit. Die gemeente komt zo’n vier jaar geleden ook in voormalig kerkgebouw Het Kruispunt. Ik ben door dat hele proces meegegaan, eigenlijk. Sinds het moment dat ik besef heb, is Mozaiek al onderdeel van mijn leven.’
Sinds mei van dit jaar is Mozaiek071 verhuisd naar de Julianakerk in Sassenheim. Daar blijkt de animo gelijk groot. De kerk zit bij de eerste dienst gelijk helemaal vol. Wat opvalt, is dat er onder de kerkgangers veel kinderen en jongvolwassenen zijn. Terwijl de reguliere kerkstromingen vergrijzen en moeite hebben om nieuw publiek aan zich te binden.
‘Het voelt als familie’
Zo herinnert Levi zich: ‘Wij gingen voordat we bij Mozaiek kwamen naar verschillende protestants-evangelische kerken. Maar het was heel lastig om een kerk in onze regio te vinden waar wij ons echt thuis voelden. We gingen naar de kerk en daarna gelijk weer naar huis, je bleef daar niet nog hangen voor de gezelligheid.’
Nu zegt hij bij Mozaiek wel een thuisgevoel te hebben. ‘Hier wil ik juist wel na de dienst langer blijven. Sterker nog, mijn moeder moet mij echt uit de kerk komen halen, omdat ik het hier zo gezellig heb. Het voelt echt als familie.’
De 23-jarige Daphne uit Boskoop groeit op in de Gereformeerde Gemeenten, maar daar voelt ze zich op een gegeven moment niet meer thuis. ‘Ik merkte dat ik tekort kwam qua liefde die mij werd getoond vanuit Jezus. Dat mij meer duidelijk werd gemaakt hoe wij af en toe verkeerd leven en wat goed en fout is.’
Zo vult ze aan: ‘Ik miste de focus dat je ook goed genoeg bent hoe je bent. Dat je welkom bent. Er waren ook weinig jongeren om mij heen. Je kon daardoor ook niet makkelijk praten met leeftijdsgenootjes die ook tegen dezelfde dingen aanliepen.’
Vreugde uitstralen
Nadat ze een periode is gestopt met haar godsdienst praktiseren, vindt Daphne anderhalf jaar terug na een moeilijke periode weer steun en rust in het geloof. Uiteindelijk vindt ze haar weg naar Mozaiek071 via vrienden en klasgenoten die de kerk al sinds de opening bezoeken.
‘Ik zag in hen de Heer werken’, zegt Daphne met een glinstering in haar ogen. ‘Ze werden heel open naar iedereen. In plaats van kijken naar lust en aandacht ging de aandacht naar de Heer. Ze gingen zoveel vreugde en posteriteit uitstralen. Dat was ik zelf niet gewend.’
Activiteiten en onderlinge verbondenheid spelen voor zowel Daphne als Levi een centrale rol in hun kerkervaring. Levi zit in een zogenoemde ‘clan’, een groep van tieners die om de twee weken thuis bij twee volwassenen samenkomt om te bidden, uit de Bijbel te lezen en spelletjes te doen. Daarnaast verzorgt hij met veel passie als ’teamleider licht’ de verlichting tijdens de diensten.
Daphne draagt haar steentje bij als teamleider van het parkeerteam en helpt bij de ‘mini kids’. Verder neemt ze graag deel aan gezamenlijke maaltijden en maakt ze in alle rust gebruik van een speciale gebedsruimte.
Barbecue en padel
De kerk en jongeren zelf organiseren tal van activiteiten voor de verschillende leeftijdsgroepen; van Bijbelstudies tot barbecues en een padeltoernooi. Ook hebben jongeren in de kerk hun eigen relaxruimte waar ze na de dienst samen kunnen komen.
Volgens Daphne is de achtergrond van jongeren bij Mozaiek071 divers. ‘Sommigen gingen veel uit en zaten aan de drugs, die zijn toen het geloof gaan praktiseren. Anderen komen uit de Geformeerde Gemeenten. Hier zijn ook jongeren die zonder geloofsachtergrond naar binnen zijn gestapt. Iedereen heeft zijn eigen verhaal.’
Genezen van rugpijn
Daphne en Levi gaan zelf allebei door een moeilijke levensfase heen voordat ze bij Mozaiek071 hun rust vinden. Levi heeft met een moeilijke periode te maken door de vechtscheiding van zijn ouders, wat hem zoveel stress en aanhoudende rugpijn geeft dat hij nauwelijks nog het leven aankan. Een bijzonder moment brengt hierin verandering.
‘Toen is een gebedsteam van twintig tieners voor mij gaan bidden en ben ik genezen’, vertelt Levi. ‘De rugpijn is daardoor voor altijd weggegaan. Sindsdien geloof ik ook echt heel erg. Zonder de kerk had ik dus gewoon hier eigenlijk niet gezeten’, zegt hij stellig.
Daphne is ook open over haar verleden, waarin ze te maken heeft met een xtc-verslaving, depressieve gedachten en toebrengen van letsel aan zichzelf. Het geloof helpt haar om definitief te breken met het gebruik van drugs en overmatig feesten en beter met haar lichaam om te gaan.
‘We delen op social media dat we aan het drinken zijn en tot 5.00 uur aan de drugs zitten. Maar het is ook oké om iets te delen over het geloof en dat we daar onze rust in kunnen vinden’, merkt Daphne op.
‘Vol van de Heilige Geest’
Volgens Daphne en Levi is er bij vrienden en bekenden buiten de Mozaiek071-gemeente steeds meer begrip voor hun geloofsbeleving. Levi: ‘Ik was daar eerst heel stil over, omdat ik bang was voor vooroordelen. Maar ik ben zo vol van de Heilige Geest dat ik het echt heel fijn vind om er over te praten.’
‘Dat praten doe ik ook steeds meer met vrienden buiten de kerk en die stellen mij veel mooie vragen’, vervolgt hij. ‘Ze zijn nieuwsgierig en zien mij ook veranderen. Ze zeggen dat ik opener ben en altijd vriendelijk. Er zit een soort straling in je ogen, zeggen ze dan.’
Steun bij de Heer
Ook Daphne ziet een verschuiving in hoe er naar haar geloof wordt gekeken. ‘Er gebeurt zoveel in de wereld. Ik heb het idee dat jongeren steeds meer inzien dat we gewoon steun nodig hebben en dat we dat bij de Heer kunnen vinden.’
‘Ik heb wel het idee dat vrienden die mij zien veranderen en mijn mening zien veranderen, heel open naar mij zijn. Ze vragen mij waar mijn gedachten vandaan komen, dat vind ik heel fijn. Het wordt steeds respectvoller naar elkaar’, besluit ze.
Kritiek uit LHBTIQ+-gemeenschap
Kerkgemeenschap Mozaiek wil dat iedereen zich welkom voelt, maar krijgt kritiek uit de LHBTIQ+-gemeenschap. Een groep mensen binnen Mozaiek0318 verbrak de banden met het de kerk omdat zij zich niet gelijkwaardig behandeld voelen. Zo zegent de kerk geen huwelijken tussen mensen van hetzelfde geslacht en richten diensten en programma's zich op man-vrouwrelaties.
Mozaiek071 laat in een reactie weten dat LHBTIQ+-mensen welkom zijn in alle functies, maar houdt vast aan de scheppingsnorm van man en vrouw in haar taalgebruik. Ook ziet ze het huwelijk op basis van de Bijbel als een verbond tussen tussen één man en één vrouw.
Als het gaat om transgender-thema's loopt de kerk niet weg, maar voert zij open gesprekken met een focus op Jezus in plaats van op goed of fout. Dat meldt Mozaiek071 in een verklaring
