Voorhout – Wie vijftig jaar voor dezelfde werkgever werkt, kent zijn werk van binnen en van buiten. Piet Winters uit Voorhout weet er alles van. Al een halve eeuw werkt hij bij loonbedrijf en kraanverhuur Duivenvoorden in Voorhout. In die tijd zag hij veel veranderen, maar de passie voor zijn werk bleef.
Piet Winters was zestien jaar oud toen hij ging werken bij het bedrijf van zijn oom, die een boerderij had met loonwerkers in dienst. Piet wist als boerenjongen hoe hij een tractor moest besturen en in die tijd was daar nog geen trekkerrijbewijs voor nodig.
Daardoor kon hij als zestienjarige gelijk aan de slag. Omdat hij zelf geen boer wilde worden, maar wel van het boerenleven en het rijden op de tractor hield, was de baan hem op het lijf geschreven.
‘Vroeger zaten hier in de buurt nog heel veel boerderijen. In de beginjaren hielp ik boeren met maaien, gras inkuilen en balen maken’, vertelt Piet glunderend.
Maar door de jaren heen veranderde het landschap flink. Steeds meer boerenbedrijven verdwenen en maakten plaats voor andere bedrijvigheid en woningen.
Meegaan met de tijd
Ook zijn werkgever ging met de tijd mee. Zo werkt Piet tegenwoordig in de wintermaanden als kraanmachinist mee aan grote projecten, zoals de aanleg van de transportleiding WarmtelinQ en de opknapbeurt van de boulevard van Scheveningen.
Niet alleen zijn werk veranderde de afgelopen vijftig jaar, ook de cultuur binnen het bedrijf werd anders.
‘Vroeger waren het vooral “boerenjongens” die hier werkten en met wie je na het werk een biertje dronk. Je kreeg daardoor snel een hechtere band met je collega’s. Het bedrijf is door de jaren heen veel groter en ook zakelijker geworden.’
Het vrije gevoel in de polder
‘De liefde voor mijn werk is door al die veranderingen niet minder om geworden en de nieuwe tijd heeft ook goede dingen gebracht’, benadrukt Piet.
Zo moest hij vroeger met de ramen open rijden om te zorgen dat de boel niet bevroor. Tegenwoordig is de cabine van zijn kraan van alle comfort voorzien en zit Piet niet meer te verkleumen tijdens zijn werk.
Hoewel er veel is veranderd, is Piet toch nog een groot deel van zijn werktijd in ‘de polder’ te vinden. Tussen juni en half november schept hij met zijn kraan de sloten van bollenboeren, waterschappen en gemeenten schoon.
Dit werk is Piets passie. ‘Veel mensen vinden het saai, maar ik niet. Het geeft mij vrijheid. Je bent lekker alleen bezig en dat is gewoon mijn ding.’
Piet stuit op gesloten kluis
Ook vandaag stapt Piet weer met zijn broodtrommeltje de cabine van de kraan in om overtollige planten(resten) uit de sloten te halen. ‘Tegenwoordig met die extreme buien is het heel belangrijk dat alles schoon is.’ Hij werkt ondanks zijn leeftijd nog altijd volle weken.
Tijdens zijn werk maakt hij soms ook bijzondere dingen mee. Zoals die keer dat Piet met zijn kraan een gesloten kluis ‘opviste’. Thuis kreeg hij de kluis met moeite open, maar er bleek helaas niets in te zitten. ‘Dus moest ik wel blijven doorwerken’, zegt Piet lachend.
Dat de passie voor het vak diep zit, bleek wel op zijn trouwdag. In plaats van een traditionele trouwauto koos Piet ervoor om zijn eigen kraan – met een bakkie voor het bruidspaar voorop – te gebruiken om naar het gemeentehuis, de kerk en de feestzaal te rijden.
Waardering en het naderende pensioen
Eigenaar Leon Duivenvoorden praat vol waardering over de jubilaris. ‘Piet is een fijne en serieuze man die ik altijd als een voorbeeld heb gezien. Hij heeft mij nog in de luiers gezien, hij heeft met mijn opa en vader gewerkt en dit laatste stukje nu met mij.’
In april wordt Piet 67 en is hij van plan met pensioen te gaan. ‘Ik ga het proberen, maar misschien komen de muren dan wel op mij af’, zegt hij enigszins weifelend. Hobby’s heeft hij wel, zoals wandelen, fietsen en het verzorgen van zijn vogels. ‘Maar of ik daar de hele dag mee doorkom, weet ik nog niet.’
Voorlopig geniet Piet nog volop van het buitenleven op de kraan, trouw aan het vak dat zijn leven al een halve eeuw kleurt.
