
Voorhout – Hoe ruim is de wapenwet, en hoeveel angst is er voor misbruik van wapens? Die vragen stonden dinsdag centraal in een zaak bij de Raad van State die een ondernemer uit Voorhout had aangespannen. Met zijn bedrijf geeft hij trainingen bij de politie, aan reservisten en aan andere mensen die met een wapen om moeten kunnen gaan. Maar de Voorhouter vindt dat hij in zijn werk wordt belemmerd door de wet en door het Ministerie van Justitie en Veiligheid.
De ondernemer wil namelijk les geven met zijn eigen wapens, waarvoor hij ze moet vervoeren. Op dit moment kan de Voorhouter namelijk maar een deel van zijn opleiding geven, de klanten moeten dan zelf op locatie hun wapens ter beschikking stellen. Voor klanten als defensie en politie is dat niet zo erg, maar voor kleinere groepen wordt dat lastiger, omdat zij minder makkelijk toegang hebben tot wapens. Als hij de wapens van zijn bedrijf mag gebruiken en vervoeren, kan de ondernemer een beter lespakket aanbieden, zegt zijn advocaat. ‘Een timmerman gebruikt ook het liefste zijn eigen hamers.’
Daar is het Ministerie van Justitie en Veiligheid het niet mee eens. Twee vertegenwoordigers leggen dinsdag uit dat er in Nederland heel strenge regels gelden over wapengebruik. Trainen en lesgeven met wapens, die ook nog eens vervoerd moeten worden, dat gaat over die grenzen heen.
Geen vaste locatie
De minister wil verspreiding van wapens onder de bevolking zo beperkt mogelijk houden, en het vervoeren van wapens gaat daar tegenin, beargumenteren de vertegenwoordigers van de minister. Daarnaast moet er toezicht worden gehouden op locatie, om het risico op incidenten zo klein mogelijk te houden. Maar omdat de ondernemer lessen en cursussen geeft bij zijn klanten, is er geen vaste plek om toezicht te houden.
De specifieke vergunning die de Voorhouter kreeg, is alleen voor het gebruiken van wapens voor zijn bedrijf. ‘Wat hij voor ogen heeft, met wapens lessen en cursussen geven, daar is het niet voor bedoeld’, zeggen de vertegenwoordigers van het ministerie over de vergunning.
De ondernemer spreekt zelf over ‘gelijke monniken, gelijke kappen’. Hij wijst naar schietcentra: als zij mogen opleiden, waarom hij dan niet? Ook kijkt hij naar wapenhandelaren, die ook wapens moeten vervoeren. Als het voor verkoop mag, waarom dan niet voor training?
Oprekken van regels
Het lastige aan de zaak, benadrukken ook de rechters van de Raad van State, is dat er weinig over lesgeven in de wet staat, of in de beleidsregels van het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Daardoor gaat het dus over de ‘rekbaarheid’ van de regels, gebaseerd op interpretatie.
Het Ministerie van Justitie en Veiligheid is heel terughoudend in het oprekken van de wetten en regels, waarbij de zogeheten ‘vrees voor misbruik’ leidend lijkt te zijn. Ook de twee vertegenwoordigers vallen dinsdag stil als hen gevraagd wordt op welk specifiek onderdeel van het wetboek of de regels van het ministerie zij zich baseren.
De Voorhoutse ondernemer zelf vraagt juist om regels, zodat hij zich er in het vervolg aan kan houden.
Schietvereniging
Dan is er ook nog de schietvereniging van de Voorhoutse ondernemer, die hij naast zijn commerciële bedrijf runt. Hij is zelf het enige bestuurslid van de vereniging. Met vrienden traint hij onder de naam van de vereniging voor schietwedstrijden. De vraag is: mag de vereniging wapens bezitten en kopen, als de Voorhouter het enige bestuurslid is?
Zelf vindt de ondernemer van wel. Hij legt uit dat vier van de zes vrienden geen eigen wapen heeft. Wapens van de vereniging, die de Voorhouter dan zelf zou beheren, zijn een uitkomst voor dat probleem. Zo kunnen de schutters samen trainen.
Het Ministerie van Justitie en Veiligheid weigert die aanvraag, opnieuw vanwege de zogeheten ‘vrees voor misbruik’. Voor schietverenigingen zijn wapens beschikbaar die in het dagelijks leven verboden zijn, leggen de vertegenwoordigers uit. ‘Dat vraagt om heel goed toezicht en sociale controle.’ De sociale controle met maar één bestuurslid is een te groot risico, oordeelt het ministerie.
De advocaat van de Voorhouter vindt het te makkelijk om alles af te wijzen vanwege de ‘vrees voor misbruik’. Zij wijst erop dat haar cliënt informatie verstuurt over de munitie, VOG’s, en de presentielijsten. Waarom heeft het ministerie niet gekozen voor dat soort eisen, in plaats van een directe afwijzing?
Uitspraak
De Raad van State buigt zich de komende maanden over de verschillende zaken die de Voorhoutse ondernemer heeft aangespannen. Het doel is om binnen acht weken tot een uitspraak te komen, maar vanwege de feestdagen kan dat weleens langer duren, waarschuwen de rechters.
Dit is een artikel van Stijn Zandbergen en Nick Vink.



























