Lisse – Op 21 januari neemt de gemeenteraad van Lisse een doorslaggevend besluit over het Integraal Huisvestingsplan (IHP) voor het onderwijs. Stemmen raadsleden in met het ambitiescenario, dan worden leerlingen van basisschool De Lisbloem en het speciaal basisonderwijs van Don Bosco in de toekomst samen gehuisvest in één nieuw schoolgebouw. Bij afwijzing valt de gemeente terug op het wettelijk verplichte basisscenario.
Het ambitiescenario is gericht op inclusief onderwijs, waarbij regulier en gespecialiseerd onderwijs niet langer strikt gescheiden zijn. “Dan moet je niet denken in schoolgebouwen, maar in kinderen,” wordt benadrukt door wethouder Jolanda Langeveld.
Een belangrijk uitgangspunt van het ambitiescenario is dat kinderen zoveel mogelijk in hun eigen omgeving onderwijs volgen. Door regulier en speciaal onderwijs te combineren, hoeven leerlingen minder te reizen. Klassen liggen naast elkaar, kinderen ontmoeten elkaar dagelijks en spelen samen, in plaats van gescheiden te blijven in verschillende gebouwen.
Die koers sluit aan bij landelijke afspraken. Vanuit het Rijk is vastgelegd dat alle basisscholen moeten werken aan inclusief onderwijs. Kinderen moeten zo lang mogelijk regulier onderwijs kunnen volgen, met passende ondersteuning waar nodig. Pas wanneer dat echt niet meer haalbaar is, komt gespecialiseerd onderwijs in beeld.
In het ambitiesecenario werken leerkrachten van regulier en gespecialiseerd onderwijs intensief samen. Ook jeugdzorg en kinderopvang maken deel uit van het concept. Kennis wordt gedeeld en ondersteuning kan sneller worden ingezet. “Een kind kan cognitief sterk zijn, maar sociaal extra begeleiding nodig hebben. Door samen te werken, kun je daar veel eerder op inspelen,” aldus Hermien Steenbergen, regiodirecteur van de Aloysius Stichting, waar het speciaal basisonderwijs Don Bosco onder valt.
De noodzaak om knopen door te hakken wordt extra benadrukt door de staat van basisschool De Lisbloem. Het huidige schoolgebouw verkeert volgens directeur Dimitri Griffioen al langere tijd in slechte staat en voldoet niet meer aan de eisen van deze tijd. “De kinderen weten hoe het is om met een jas in de klas te zitten,” zegt hij, verwijzend naar de gebrekkige isolatie en het binnenklimaat van het gebouw.
Het ambitiescenario is mede geïnspireerd door een integraal kindcentrum (IKC) in Katwijk, waar een vergelijkbare werkwijze al in de praktijk wordt toegepast. Het bestuur van die school gaf aan dat bij de aankondiging van het plan veel ouders aanvankelijk twijfelachtig en oncomfortabel reageerden. Die zorgen kwamen vooral van ouders van reguliere leerlingen, waarbij angst voor pestgedrag een belangrijke rol speelde. Volgens het bestuur zijn die zorgen verdwenen nadat de nieuwe school daadwerkelijk haar deuren opende. Ouders zijn inmiddels juist erg positief over de manier waarop regulier en gespecialiseerd onderwijs samenkomen en over de werkwijze binnen de school.
Het tot stand komen van het Integraal Huisvestingsplan heeft een lange tijd geduurd. Dat komt doordat er veel partijen bij het proces betrokken waren en gedurende het traject meerdere betrokkenen zijn uitgevallen, wat voor vertraging heeft gezorgd.Naast een beeldvormende vergadering met de gemeenteraad is er ook een speciaal werkbezoek gebracht aan IKC Katwijk. Dat bezoek is volgens wethouder Langeveld zeer positief verlopen en heeft bijgedragen aan het vertrouwen in het ambitiescenario.
Audioreportage met Hermien Steenbergen, regiodirecteur Aloysius Stichting en Jolanda Langeveld wethouder Lisse:
Een mooie droom. Ik ben blij dat mijn mooie gehandicapte dochter wel speciaal onderwijs heeft gehad, apart! Barst van de vriendinnen op haar niveau. Dit is weer bedacht door iemand die geen gehandicapte kids om zich heen heeft.
Lichamelijk gehandicapt is natuurlijk anders, maar als je speciaal onderwijs volgt, wil je een veilige omgeving. En dan bedoel ik jezelf kunnen zijn, bij diegene die niet oordelen en weten hoe het voelt. En dan al die prikkels.
Echt weer een idee van een droompersoon.
Ga je eerst eens echt verdiepen en loop drie maanden mee met speciaal onderwijs.
Maar ja.. wie ben ik met een zwaar gehandicapte dochter… ik heb er natuurlijk geen weet van🙃🤨
Het gaat hier om een school die speciaal basisonderwijs geeft, dat is geen speciaal onderwijs. Daar zit een verschil in SBO of SO. De Don Boscoschool is een SBO. Voor alle kids zou het goed zijn dat ze ook bij kinderen zijn van een ander soort school. Ik denk een heel goed initiatief zodat de kinderen met wie ze dagelijks buitenspelen ook op dezelfde school zien, en niet gescheiden moeten blijven omdat ze nou eenmaal wat drukker zijn of meer structuur nodig hebben en aandacht.
Hoi Loes,
Helemaal met je eens. Je kan ook niet van de “gewone” schoolkinderen verwachten om om te gaan met de andere groep. Er zijn heus wel kinderen die dat goed vinden, maar mag geen verplichting worden. De kinderen op speciaal onderwijs moeten ook niet niet het gevoel gaan krijgen dat zij minder zijn, dan word het water naar de zee dragen en hebben we aan beide kanten ongelukkige kinderen en ouders. Dus gewoon ieder op eigen niveau, eigen plek. En wat jij zegt Loes, ga eens meelopen bij beide scholen, verdiep je erin als je zoiets wil gaan doen(laten).
Er komen dat wel kinderen met speciaal vervoer. De weg bij Lisbloem is doodlopend. Mag ook wel over na gedacht worden.
De school aan de Ruishornlaan is toch ook een IKC? Dit is toch ook een school die verbonden is/was met de voormalige Don Boscoschool
Wat een nachtmerrie… dit concept hebben ze al meerdere malen uitgeprobeerd én ook weer teruggedraaid simpelweg omdat het voor de meeste kinderen niet werkt… kinderen gaan niet voor niets naar een SBO… Juist mijn dochter met veel pijn en moeite naar het SBO gekregen opdat ze daar totaal buiten de boot viel en het ook niet matchte met ‘reguliere’ kinderen… en nu plaats je dus kinderen doelbewust weer daartussen… Dag veiligheid… hallo nog meer hulpverlening in het vooruitzicht… Wanneer wordt er nou eens geaccepteerd dat je niet alles maar bij elkaar kunt proppen onder de noemer
van ‘nobel streven’… Echt die mensen snappen serieus niet waar ze t over hebben…
…Het is weer een mooi verhaal hoor….!
Leuk verpakt in een “elkaar ontmoeten” jasje, maar bewezen niet werkbaar en onrust vergrotend, tenzij strikt gescheiden, waardoor het genoemde argument direct wegvalt. Feitelijk een sanering. De busjes die de kinderen vervoeren worden te duur, te weinig gekwalificeerde “speciale” leerkrachten en de vaak grote gemeentelijke gebouwen met een tijdelijke kleine populatie speciale kinderen die daar dan 10 jaar mochten verblijven, moeten wijken voor een andere bestemming. Denk aan ombouwen en geschikt maken voor asielzoekers. Dat is de realiteit die je in Nederland meer en meer om je heen ziet. De zichtbare verloedering c.q. uitholling van ons ooit zo welvarende en gemoedelijke landje…verpakt in een cadeautje.
Ik werk als leerkracht op het SBO. Deze kinderen hebben vaak een traumatische ervaring op het regulier onderwijs. Dag in, dag uit boten de boot vallen is niet leuk. Als ze bij ons binnenkomen leren ze weer hoe leuk het is om naar school te gaan. Zij zelf zien het als een normale school, met kleinere groepen en meer aandacht. Ze voelen zich niet gescheiden of anders. Dat effect verkrijg je door ze in een omgeving te zetten waar je binnen een gebouw heel verschillende niveaus bij elkaar gaat zetten.
Het concept inclusief onderwijs komt vanuit de overheid. Hierbij kijken ze vooral over de grenzen hoe het werkt in andere landen en willen dit ook hier neerzetten. Echter, wil de overheid niet de financiële middelen investeren die dit vergt. In Finland staan er minimaal 2 specialisten voor de klas, een op didactiek (inhoud onderwijs) en iemand vanuit zorg, met 22 leerlingen. Hoog opgeleid met een heel goed salaris, mensen willen graag voor de klas. Hier in Nederland???? Ik kom als ambulant begeleider in klassen van 33, zelfs bij kleuters. Dus, er kan best veel, maar in Nederland is het een bezuiniging!
Ik heb jaren in het speciaal onderwijs gewerkt, in cluster 3, 4 en nu in 2. Het mooiste vak wat er is!