De VVD komt in 2022 als winnaar uit de bus na de gemeenteraadsverkiezingen in de gemeente Noordwijk. De partij krijgt als enige partij vijf zetels, evenveel als in 2018. NZLokaal en het CDA leveren beiden een zetel in en krijgen ieder vier zetels. Daarnaast wordt ook nieuwkomer Partij voor de Inwoners (PvdI) als winnaar bestempeld: zij krijgen meteen vier zetels. Verder komen PUUR (3), Lijst Salman (2), GroenLinks (2), D66 (1), PvdA (1) en Bruisend Noordwijk (1) in de gemeenteraad. 

Vier partijen komen in Noordwijk aan de macht en vormen een coalitie: VVD, CDA, PvdI en Lijst Salman (15 zetels in totaal). Drie van de vier wethouders blijven zitten: Roberto ter Hark (VVD), Theo Alkemade (CDA) en Dennis Salman (Lijst Salman) gaan voor een volgende termijn. De enige nieuwkomer is Elois Eberharter van de Partij voor de Inwoners. Het nieuwe college van burgemeester en wethouders (B&W) wordt aangevoerd door burgemeester Wendy Verkleij. 

De partijen komen met een coalitieakkoord: een lijst met doelen voor de komende vier jaar. Daarin staat onder andere dat de Noordwijkse grond Bronsgeest niet helemaal volgebouwd moet worden, er korting moet komen op de ozb-belasting, er 800 bomen bij moeten komen en dat de Schelft en het zwembad terug moeten komen. Een van de meest opvallende zaken uit het akkoord: de bestuurders spreken af dat als de gemeente een onderzoek laat doen, dat op de juiste manier moet gebeuren. Als dat niet goed gebeurt, moeten er excuses komen. 

De bestuurders lijken met die laatste afspraak te doelen op het ondermijningsrapport, een zaak die Noordwijk dan al lang bezighoudt. In 2018 laten de toenmalige wethouders en burgemeester een rapport opstellen over ondermijning: dat is ongewenste beïnvloeding van politieke besluiten door mensen buiten de politiek, bijvoorbeeld door vastgoedmagnaten. In het rapport komen veertien bekende Noordwijkers negatief naar voren, zoals vastgoedmannen Paul Brandjes en Victor Salman. Zij klagen de wethouders vervolgens aan wegens smaad en laster. 

De zaak heeft een akelig randje: de veertien bekende Noordwijkers in het rapport willen dat de wethouders alle schade betalen die zij hebben geleden door het rapport. De wethouders zeggen op hun beurt bedreigd en geïntimideerd te zijn, waardoor er onder meer camerabeveiliging nodig was. De krant Trouw wordt aangeklaagd na het schrijven over de zaak. Andere journalisten durven niet over de zaak te schrijven, uit angst voor juridische gevolgen.

Dat de ondermijningszaak terugkomt in het nieuwe coalitieakkoord van de bestuurders, heeft een flinke impact op de zaak. De nieuwe bestuurders zeggen namelijk ‘afscheid te willen nemen van het verleden’. Het resultaat: Noordwijk besluit om de juridische kosten voor de oud-wethouders niet te betalen, terwijl nieuwe wethouders normaal gesproken verantwoordelijk zijn voor de daden van hun voorgangers. De oud-wethouders voelen zich in de steek gelaten: als zij de zaak verliezen, moeten ze uit eigen zak een flinke som geld betalen.

Inmiddels heeft de rechter in 2025 uitspraak gedaan: de vrijheid van meningsuiting van de wethouders gaat boven de smaad en laster. De bekende Noordwijkers verliezen en de oud-wethouders winnen. Er loopt tot op de dag van vandaag, acht jaar na dato, nog steeds een hoger beroep.

Hoewel het nieuwe college van burgemeester en wethouders (B&W) dus afscheid wil nemen van de oude bestuurlijke crisis met het ondermijningsrapport, komt Noordwijk al snel weer in een nieuwe crisis terecht. Anderhalf jaar na de verkiezingen van 2022 valt de Noordwijkse coalitie, stapt er een wethouder op, en wordt er een nieuwe wethouder weggestemd. En dat allemaal door De Schelft in Noordwijkerhout. 

De multifunctionele zaal en het bijbehorende zwembad branden in 2020 af. Nog voor de verkiezingen besluit Noordwijk beiden te herbouwen: daar wordt 11 miljoen euro vanuit de gemeente voor vrijgemaakt. De herbouw van De Schelft komt ook in het coalitieakkoord, maar de herbouw moet wel ‘binnen de financiële voorwaarden blijven, zoals in 2021 besloten.’ De Tijdelijke Schelft staat er dan al. 

Toch gaat het al snel mis. Wethouder Roberto ter Hark (VVD) komt zeven maanden na de verkiezingen met slecht nieuws: de kosten van de herbouw voor de gemeente zijn met een miljoen gestegen. De coalitiepartijen besluiten om een streep te zetten door de herbouw van De Schelft: het plan moet terug naar de tekentafel. Er komen zeven scenario’s voor de toekomst van De Schelft: het wordt plotseling een optie om alleen het zwembad te bouwen, of alleen de hal. Er ontstaat onvrede onder de verenigingen die zowel de hal als het zwembad graag zagen komen. 

De coalitiepartijen VVD, CDA, Partij voor de Inwoners en Lijst Salman komen uiteindelijk met een plan: er moet een nieuw zwembad komen, maar er wordt gewacht met een nieuwe hal. De Tijdelijke Schelft moet zo lang mogelijk worden gebruikt, in de hoop dat er in de toekomst wél genoeg geld is voor een nieuwe hal. 

Er moet op 4 juli 2023 gestemd gaan worden over dat plan, maar een paar dagen voor die vergadering komt de VVD plotseling met opvallend nieuws. De partij wil toch wél meteen een nieuwe hal bouwen, tegen het voorstel van de eigen coalitie én de eigen wethouder Ter Hark in. 

Het voorstel van de VVD slaat in als een bom. De andere drie mede-regerende partijen, PvdI, CDA en Lijst Salman, zijn woest op de VVD. De PvdI vindt dat de VVD het alleen doet om stemmen te winnen, Lijst Salman ‘voelt zich verraden’. Ondanks de ophef wordt er gestemd over het voorstel van de VVD, maar de stemmen staken: 13 voor, 13 tegen. Daarnaast is er dus sprake van een vertrouwensbreuk binnen de regerende partijen, en de PvdI en het CDA zeggen niet door te willen regeren met de VVD. De coalitie valt: regerende partijen willen niet meer met elkaar samenwerken.

Veel onduidelijkheid volgt en de Hillegomse burgemeester Arie van Erk wordt ingeschakeld om te onderzoeken wat elke partij wil. Vlak na het aanstellen van Van Erk komt de volgende dreun: wethouder Alois Eberharter (PvdI) stapt op. “De oude bestuursstijl zit weer in het zadel”, zegt hij over de VVD. Een paar weken later komt Van Erk met zijn eindrapport over de situatie in Noordwijk: “Van een bestuurscrisis is wel sprake, zoveel is duidelijk”, zegt hij. 

Uiteindelijk besluit Noordwijk na nog een rapport van een tweede formateur verder te gaan zonder coalitie. Noordwijk gaat werken met een raadsagenda: een lijst van punten die tot de verkiezingen moeten worden behandeld. Elke partij mag per onderwerp zelf bepalen hoe er gestemd wordt: er is dus geen samenwerking meer tussen coalitiepartijen. Daarnaast moeten er vijf wethouders komen in plaats van vier: naast de plek van Alois Eberharter moet er dus nog een wethouderspost in worden gevuld. De namen die naar voren worden geschoven zijn Ad Jongenelen (Partij voor de Inwoners, om de plek van Eberharter over te nemen) en Martijn Kortleven (partijloos, als nieuwe vijfde wethouder).

Dan, wanneer er weer even sprake lijkt te zijn van rust in de Noordwijkse gemeenteraad, ontploft de volgende politieke bom. Het goedkeuren van een wethouder is normaal gesproken een formaliteit, waarbij wethouders bijna altijd worden goedgekeurd door de gemeenteraad. Dat gebeurt ook bij Martijn Kortleven, maar niet bij PvdI-wethouder Ad Jongenelen. Hij krijgt vijf stemmen voor, zeventien tegen. Hij wordt weggestemd.

De Partij voor de Inwoners is woest en spreekt van een ‘vooropgezet plan’. De rest van de gemeenteraad ontkent dit. De PvdI besluit geen wethouder meer te leveren, waardoor Noordwijk toch doorgaat met vier wethouders in plaats van vijf. De PvdI eist excuses van de burgemeester en de andere partijen, maar die komen er niet. 

Tussen alle bestuurlijke ruzies door blijft ook de discussie over De Schelft levend. Omdat de stemmen op 4 juli staken, wordt er in september opnieuw gestemd: een meerderheid stemt tegen het plan van de VVD en gaat voor het plan van de andere partijen. Er komt wel een nieuw zwembad, maar er wordt gewacht met een nieuwe hal. 

Vervolgens gaat het snel. Er komt een definitief ontwerp voor het zwembad, waarbij voor de zekerheid al rekening wordt gehouden met een nieuwe hal in de bouwplannen. Al snel wordt een aannemer gevonden en de bouw van het zwembad De Schelft start in januari 2025. Veel Noordwijkerhouters komen kijken als de eerste paal wordt geslagen. 

Vijf maanden later, in mei 2025, gebeurt er dan toch waar veel Noordwijkerhouters nog altijd op hoopten: Noordwijk gaat opnieuw nadenken over een nieuwe hal, omdat er meer geld beschikbaar is. Dat is een idee van NZLokaal, de VVD, HELDER en het CDA. De ommekeer van het CDA zorgt voor een meerderheid: de partij twijfelde altijd al over de hal, maar als er plotseling meer geld beschikbaar blijkt te zijn, stemt het CDA definitief vóór een nieuwe hal. Begin november 2025 gaat de kogel echt door de kerk: de Noordwijkse gemeenteraad stemt voor het bouwen van een nieuwe hal. Een uitgewerkt plan wordt hoogstwaarschijnlijk in het eerste kwartaal van 2026 gepresenteerd. 

Sinds de fusie tussen Noordwijk, Noordwijkerhout en De Zilk in 2019 is het een pijnpunt in de gemeentelijke politiek: waar moet er vergaderd worden? De gemeenteraad wisselt sindsdien af tussen meerdere locaties in Noordwijk, Noordwijkerhout en De Zilk. Ook de ambtenaren van de gemeente werken op meerdere locaties. De discussie draait niet alleen om de locatie, maar ook om het gevoel: welk dorp is ‘de favoriet’ van de Noordwijkse politiek?

Na de fusie wordt er al snel een onderzoek uitgevoerd naar de beste plek om te vergaderen. In 2021 volgt er zelfs een eerste besluit van de gemeente: de binnentuin van het gemeentehuis in Noordwijk moet de nieuwe locatie worden om voortaan te vergaderen. De verbouwing van het zogeheten ‘atrium’ zou minstens twee miljoen euro gaan kosten. Als de Noordwijkse politiek er in 2024 definitief over moet beslissen, bedenken meerdere partijen zich toch. Mede door aangekondigde bezuinigingen vinden ze twee miljoen euro voor een nieuwe vergaderplek ‘niet te verkopen’ aan de inwoners. Aan de andere kant lopen de kosten voor het tegelijk gebruiken van meerdere locaties ook op. Het feit dat er op dat moment nog geen besluit is genomen over de herbouw van De Schelft, belangrijk voor Noordwijkerhout, komt de discussie niet ten goede. 

Uiteindelijk valt de beslissing in 2025, op een bijzonder moment. Twee dagen nadat de gemeente besluit om de hal van De Schelft in Noordwijkerhout te herbouwen, wordt het plan voor een atrium in Noordwijk ook goedgekeurd. De twee besluiten zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden: Noordwijkerhout krijgt De Schelft, Noordwijk een verbouwing van het gemeentehuis. Om de kosten deels te dekken wordt het gemeentehuis in Noordwijkerhout afgestoten: dat zou ongeveer 170.000 euro per jaar gaan schelen. Een uitgewerkt plan voor de nieuwe raadszaal in Noordwijk moet in de eerste maanden van 2026 komen. 

Geen Noordwijkse politieke periode zonder een discussie over Bronsgeest. Al sinds 1991 (!) wordt er gepraat over woningbouw op de bollengrond aan de Van Berckelweg in Noordwijk, schuin achter de Gevers Tennisbaan. Sinds het begin is er sprake van een strijd tussen aan de ene kant bollenkwekers en omwonenden in villa’s aan de Gooweg, en aan de andere kant woningzoekenden en de provincie Zuid Holland. De bollenkwekers en omwonenden willen geen huizen, de woningzoekenden en de provincie wel. De gemeente Noordwijk stapt in die dertig jaar meermaals over van kant in de discussie: van de voorstanders naar de tegenstanders, en andersom. 

Als het nieuwe college van burgemeester en wethouders (B&W) in 2022 start, wordt de beslissing definitief gemaakt om 330 woningen te bouwen op Bronsgeest. Dat waren er eerst 660, maar hun voorgangers schaalden dat al af. Door met 330 woningen door te gaan breken Lijst Salman en de Partij voor de Inwoners (PvdI) hun verkiezingsbeloftes: zij beloofden 660 woningen. 

Het nieuwe college van B&W valt door dat besluit gelijk in een nieuwe discussie. De provincie wil namelijk dat de 330 huizen bestaan uit 240 sociale huurwoningen, Noordwijk wil maar 105 sociale huurwoningen bouwen. Daarnaast maken de gebruikelijke omwonenden opnieuw bezwaar tegen de bouw van woningen op Bronsgeest: zij willen überhaupt geen huizen zien. Noordwijk stapt voor beide zaken naar de Raad van State en wint: er komen huizen op Bronsgeest, waarvan maar 105 sociale huur. De eerste ontwerpen volgen in 2024. 

Als alles vast lijkt te staan, komt er plotseling een ommekeer in april 2025. De Partij voor de Inwoners (PvdI) dient een voorstel in: tóch 650 woningen op Bronsgeest. De coalitie waar de PvdI zelf inzat, die in 2022 nog stemde voor 330 woningen, is dan al twee jaar gevallen na de ruzie over De Schelft. Daardoor kan de PvdI zelf bepalen wat het voorstelt.

Het voorstel van de PvdI haalt een hele nipte meerderheid (14-13). Tegenstanders zijn de VVD, het CDA, Lijst De Moor en een groot deel van NZLokaal. Voorstanders zijn PvdI, Lijst Salman, D66, METLEF, GroenLinks, HELDER, PUUR en één lid van NZLokaal, Richard Brouwer. Zijn stem blijkt doorslaggevend: Noordwijk gaat aan de slag met 650 woningen op Bronsgeest. 

Op dit moment is het bouwen van de 330 woningen op Bronsgeest heel dichtbij: de eerste concrete plannen door bouwbedrijven zijn al gepresenteerd. Voor de extra 320 huizen heeft Noordwijk inmiddels een verkenning laten uitvoeren. Desondanks zijn er nog wel zorgen: de provincie lijkt de plannen voor extra huizen op Bronsgeest plotseling te dwarsbomen. De gemeente Noordwijk heeft een protestbrief naar de provincie gestuurd, maar een antwoord is er nog niet.

Bronsgeest is niet het enige langlopende woningbouwdossier dat terugkomt in de politieke periode 2022-2026. Ook op de Koningin Wilhelmina Boulevard in Noordwijk gebeurt er van alles, met drie aandachtstrekkers: Hotel van Oranje, het Gat van Palace en het Vuurtorenplein.

Hotel van Oranje is tot 2019 een gerenommeerd hotel in Noordwijk. Maar als er in 2019 door een eerdere gemeenteraad plannen worden goedgekeurd voor de uitbreiding van het hotel, gaat het mis. Er moeten twee extra verdiepingen bovenop Hotel van Oranje komen, en naast het hotel moeten ook nog eens drie appartementencomplexen worden gebouwd. Maar al snel wordt de bouw in 2022 stilgelegd: de bouwprijzen zijn te hoog geworden door de oorlog in Oekraïne en de markt is veranderd. 

Ook krijgen eigenaren Bram Mol en Charles de Boer ruzie met de aannemer: Mol en De Boer zouden de rekeningen niet betalen. Hotel van Oranje verandert in 2023 in een bouwplaats waar niets gebeurt, het hotel is dan al lang dicht. De Noordwijkse politiek wil al in 2022 ingrijpen, maar onder andere de VVD van wethouder Ter Hark vindt het dan nog te vroeg. Diezelfde partij neemt twee jaar later, in 2024, wel het voortouw: de VVD stelt voor dat de gemeente Noordwijk gaat uitzoeken of het kan ingrijpen rond Hotels van Oranje. Bijna de hele gemeenteraad gaat akkoord, alleen Lijst Salman stemt tegen. 

Dan gaat het snel: nog voordat de gemeente kan ingrijpen, verkopen eigenaren Mol en De Boer het project aan een groep investeerders, een ‘consortium’ genoemd. De nieuwe eigenaren willen bovenop Hotel van Oranje niet twee verdiepingen aan hotelsuites, maar aan appartementen. Ook moeten de andere appartementen kleiner worden. Het Noordwijkse gemeentebestuur gaat akkoord met de veranderingen en in januari 2026 start de bouw. De verwachte oplevering is 2028. 

Het Gat van Palace en het Vuurtorenplein zijn de twee andere belangrijke plekken rond de Noordwijkse boulevard, waar al sinds jaar en dag niets mee gebeurt. Daar komt in de periode 2022-2026 verandering in, als grondeigenaar Ronnie van de Putte het Gat van Palace en het Vuurtorenplein van de rechter moet verkopen. Daarmee komt er een einde aan het tijdperk van ‘de Krottenkoning’, zoals Van de Putte genoemd wordt. 

Ontwikkelaar Van Erk en vastgoedman Harry Mens gaan aan de slag met het Gat van Palace en willen 83 nieuwe woningen bouwen, waarvan de goedkoopste 750.000 euro kost. Normaal gesproken moeten bouwprojecten voor een deel bestaan uit sociale huurwoningen, maar ontwikkelaar Van Erk koopt die verplichting af bij de gemeente, voor 50.000 euro per sociale huurwoning. Een kleine meerderheid van de gemeenteraad, bestaande uit de VVD, CDA, Lijst Salman, Lijst de Moor en MetLef gaat met frisse tegenzin akkoord met dat plan. Volgens de partijen is het belangrijker dat er überhaupt iets gebouwd wordt op het Gat van Palace.

En dan nog het Vuurtorenplein. Als Ronnie van de Putte ook die grond moet verkopen, komt er schot in de zaak. Er zitten dan inmiddels al krakers in de vervallen winkels op het plein. Na verschillende geruchten komt ontwikkelaar Zinger in januari 2026 met een eerste plan: er moeten zes appartementencomplexen rond de Noordwijkse vuurtoren komen. Het plan leidt direct tot kritiek: veel omwonenden vinden het te groot en te massaal. Er wordt een petitie gestart door de politieke partij PUUR, met de naam ‘Zeg nee tegen woontorens aan zee’. Ook het CDA, de Partij voor de Inwoners en PvdA/GroenLinks spreken zich uit tegen de plannen. Aan de andere kant zijn er ook positieve reacties: sommige Noordwijkers zijn blij dat er überhaupt iets gebeurt met het Vuurtorenplein. De gemeenteraad moet nog over de plannen gaan praten.

Noordwijk komt aan het einde van 2025 landelijk in het nieuws. De politie en Mobiele Eenheid (ME) vegen twee keer op rij het plein voor het Noordwijkse gemeentehuis leeg, waar zich demonstranten hebben verzameld. Die demonstranten zijn er met een duidelijke boodschap: geen asielzoekerscentrum (azc) in Noordwijk.

Het verhaal begint in 2022. Noordwijk wil dan nog 330 woningen in plaats van 660 woningen op Bronsgeest, en is daarom van plan om grond aan de Achterweg te kopen. Daar moeten dan de huizen komen die geschrapt zijn voor Bronsgeest. Al snel komt er een duidelijke ‘nee’ van de provincie: het stuk grond aan de Achterweg is namelijk landbouwgrond, daar mogen geen vaste huizen op komen. 

Het college van burgemeester en wethouders (B&W) gaat desondanks door met de plannen, dit keer in aangepaste vorm. Wethouder Kortleven komt in juni 2024 met een plan: 500 permanente woningen en 275 tijdelijke opvangplekken voor asielzoekers aan de Achterweg. Noordwijk moet immers voldoen aan de spreidingswet, zegt B&W, en hoopt dat er dan ook huizen worden gebouwd.

Maar de provincie houdt voet bij stuk en zegt ‘nee’ tegen de permanente woningen. Flexwoningen voor asielzoekers mogen volgens Zuid-Holland wel: die woningen zijn namelijk tijdelijk en blijven dus niet staan op de landbouwgrond. 

Noordwijk besluit om dan toch maar door te gaan met alleen de tijdelijke woningen voor de asielzoekers. Een voorstel van de Partij voor de Inwoners (PvdI) om te stoppen met de spreidingswet krijgt geen meerderheid: de menselijke maat en de relatie met de regio zijn belangrijker volgens het grootste deel van de gemeenteraad. 

Al snel volgt er protest vanuit een groep inwoners, gesteund door onder andere de PvdI. Zo worden er flyers verspreid, een petitie gestart en spandoeken neergezet met de tekst ‘geen azc’. Ook de deur van het gemeentehuis wordt met diezelfde tekst beklad. Tegenstanders zijn ‘bang voor overlast en geweld’ van asielzoekers, terwijl voorstanders juist ‘mensen op de vlucht een veilig onderkomen willen bieden’. Er komen ook kleinere initiatieven vóór een azc, zoals een petitie en een spandoek. Er is dan nog altijd geen enkele inhoudelijke vergadering geweest over een asielzoekerscentrum in Noordwijk, niemand weet wat de precieze plannen inhouden.

Die inhoudelijke vergadering komt er op 23 september, maar een week daarvóór is al duidelijk wat er gaat gebeuren. De VVD, Lijst Salman en PvdI dienen een voorstel in om geen azc in Noordwijk te bouwen. Dat deden ze eerder ook al, toen haalden ze geen meerderheid. Nu maakt NZLokaal ook de overstap, waardoor een meerderheid van de gemeenteraad tegen een azc is. 

Als de inhoudelijke vergadering dan begint, wordt al snel duidelijk dat het college van B&W het voorstel gaat opvolgen van de vier partijen en er geen azc komt. Buiten wordt er dan nog hevig geprotesteerd door tegenstanders: zij steken vuurwerk af, gooien eieren en worden uiteindelijk weggejaagd door de politie met honden. Wel hebben zij aan het einde van de avond wat te vieren: het azc in Noordwijk gaat namelijk niet door. 

Het voorstel van de vier partijen om geen azc te bouwen wordt dus uitgevoerd, maar wel in aangepaste vorm. De partijen willen namelijk dat er ‘nooit een azc in Noordwijk gaat komen’, maar die tekst wordt uiteindelijk weggehaald vanwege het woord ‘nooit’. De grond aan de Achterweg, inmiddels voor een half miljoen gekocht door de gemeente, blijft dus ongeroerd.

Zoals bijna iedere gemeente in de Bollenstreek worstelt ook de gemeente Noordwijk met arbeidsmigranten. Vooral de woningen voor de migranten die in de gemeente werken zijn een probleem: er lijkt te weinig woonruimte te zijn. 

In de periode 2022-2026 worden er verschillende plannen goedgekeurd in de gemeente Noordwijk om arbeidsmigranten te huisvesten. Zo wordt de vergunning van de tijdelijke woningen aan de Schippersvaartweg met zeven jaar verlengd, waardoor 144 arbeidsmigranten op die plek kunnen blijven wonen. 

Daarnaast worden er bouwplannen gemaakt voor de Maandagswetering in Noordwijkerhout (225 arbeidsmigranten), de Molenweg in Noordwijkerhout (100 arbeidsmigranten), de Geerleweg & Het Laantje in Noordwijk (160 arbeidsmigranten) en het voormalige Bowlingcentrum in Noordwijk (39 arbeidsmigranten). Alleen het bowlingcentrum is begin 2026 bewoond, andere plannen moeten nog uitgewerkt worden of gaan naar de rechter, omdat omwonenden bezwaar maakten. 

Maar er verdwijnt in de periode 2022-2026 ook een onderkomen van arbeidsmigranten. Wethouder Kortleven besluit in 2023 om na 15 jaar gedoogbeleid de arbeidsmigranten uit hotel Waikiki in Noordwijk weg te sturen. Een hotel is namelijk voor toeristen, niet voor migranten, vindt hij. De eigenaresse van het hotel is boos en houdt de migranten graag, maar de gemeente gaat daar niet in mee. 

Diezelfde wethouder Kortleven komt in 2025 ook met een groot, nieuw plan om ervoor te zorgen dat arbeidsmigranten niet meer illegaal in de gemeente wonen. Noordwijk gaat meewerken aan woningen op het terrein van werkgevers, om zo arbeidsmigranten uit dorpscentra te krijgen. Ook lanceert Noordwijk een verplichte registratie, om een goed beeld te krijgen van het aantal arbeidsmigranten in Noordwijk. In juli 2025 wordt het plan van Kortleven goedgekeurd door de gemeenteraad.

Wethouder Kortleven komt nog vaker in het nieuws. Het tuincentrum TuineXtra in Noordwijk gaat 31 januari 2024 failliet. De huurder van de grond kan niet meer door met het tuincentrum, en geeft het terug aan de verhuurder. De eigenaresse van de grond, tegelijkertijd de verhuurder, wil het zo snel mogelijk verkopen. Zij is op leeftijd en wil verhuizen, want ze woont ook op die grond aan de Van Berckelweg.

Maar dan gebeurt er iets opmerkelijks: het Noordwijkse college van wethouders en burgemeester (B&W) claimt het recht om de grond te kopen. Dat gebeurt bijna nooit, maar verantwoordelijk wethouder Kortleven (partijloos) ziet kansen op die plek. De shuttlebus naar het strand voor toeristen zou daar kunnen starten, en er zouden misschien huizen kunnen worden gebouwd. Daarom moet de eigenaresse de grond eerst aan de gemeente aanbieden, voordat het aan iemand anders kan worden verkocht.

De eigenaresse is niet blij met het ‘voorkeursrecht’ van de gemeente. Ze zegt al een koper te hebben, die nu in de wacht komt te staan. Ze wil snel van de grond af en is bang dat de gemeente er jaren over zal doen om de grond te kopen. Maar wethouder Kortleven stelt haar gerust: het kan binnen een paar maanden geregeld zijn. Hij begrijpt dat de eigenaresse boos is, maar heeft naar eigen zeggen niets fout gedaan. 

Het blijft zes weken stil, maar op de dag dat TuineXtra aankondigt de laatste spullen te veilen, komt er nieuws: Noordwijk gaat de grond toch níét kopen. De eigenaresse is boos: “Zij maken er een klerezooi van en ik zit inmiddels al maanden aan de bedelstaf”, verwijt ze de gemeente. “Ik heb zes weken radiostilte gehad en donderdag ligt er opeens een enveloppe van de gemeente in mijn brievenbus. Geen reden dat ze niet tot koop willen overgaan en geen excuus.” Noordwijk zwijgt over de reden waarom ze niet overgaan op koop.

Maar al snel wordt duidelijk wat er is gebeurd. Gemeenteraadsleden lekken aan het Leidsch Dagblad, dat met een reconstructie komt. Volgens de krant zijn er geheime vergaderingen over de grond van het tuincentrum geweest, omdat de prijzen niet openbaar mogen worden. In die vergaderingen is eerst een meerderheid tegen de aankoop van de grond. Maar na kleine aanpassingen door voorstanders VVD, CDA en GroenLinks lijkt er toch een meerderheid vóór de aankoop te stemmen. Dat zien tegenstanders Lijst Salman, MetLef, D66 en PvdA niet zitten: vlak voor de stemming lopen zij weg uit de zaal, waardoor er te weinig raadsleden zijn om volgens de regels te kunnen stemmen. Het plan wordt vervolgens alsnog van tafel geveegd: de aankoop gaat niet door. 

Ophef in de gemeenteraad volgt, want lekken uit geheime vergaderingen is verboden en kan bestraft worden met een boete van 40.000 euro of een jaar gevangenisstraf. Op aandringen van partijen VVD, MetLef en Lijst Salman doet burgemeester Wendy Verkleij aangifte. Maar het Openbaar Ministerie (OM) vindt de zaak het onderzoeken niet waard. Verkleij stapt naar het Gerechtshof om het OM te dwingen om alsnog onderzoek te doen, maar ook het Gerechtshof gaat daar niet in mee.

Het stuk grond aan de Van Berckelweg wordt uiteindelijk eind juni 2024 verkocht aan de eigenaren van De Bosrand. Er komt een nieuwe vestiging van De Bosrand in Noordwijk te staan. De winkel opent in maart 2025 haar deuren. 

De gemeente Noordwijk en inwoners komen na de ruzie over TuineXtra vaker lijnrecht tegenover elkaar te staan. Zo zorgt een nieuw elektriciteitsstation voor veel ophef. Noordwijk heeft een nieuw elektriciteitsstation van 69×40 meter nodig, anders komt het stroomnet in 2029 vol te zitten. Nieuwbouwhuizen zouden dan niet kunnen worden aangesloten op stroom. Volgens energiebedrijf Liander staan er in 2025 al 15 bedrijven in de rij voor stroom, zij kunnen niet uitbreiden.

Het nieuwe elektriciteitsstation moet precies op de plek van kinderboerderij ‘t Schaapsherdertje in Noordwijk komen, blijkt in februari 2025. De kinderboerderij en omwonenden reageren verbaasd: “Waarom precies op deze plek?”, aldus de voorzitter van ‘t Schaapsherdertje. Inwoners nemen een advocaat in de hand en ontdekken dat de gemeente al sinds 2024 wist dat ‘t Schaapsherdertje de enige plek was voor een nieuw station. De omwonenden zijn vooral boos over de communicatie vanuit de gemeente.

Ook de politiek buigt zich erover. Het college van burgemeester en wethouders (B&W) keurt goed dat Liander onderzoek gaat doen naar ‘t Schaapsherdertje als plek. Vanuit de gemeenteraad komen er eerst vragen, maar al snel volgen de eerste voorstellen. VVD en HELDER stellen voor om de locatie te schrappen, dat voorstel haalt het niet. Het CDA en de VVD komen vervolgens met de vraag naar een second opinion-onderzoek, dat voorstel krijgt wel een meerderheid. Totdat het second opinion-onderzoek er is, stopt Liander met het eigen onderzoek, vanwege de onzekerheid. 

Het second opinion-onderzoek komt er in oktober 2025. Daaruit blijkt ook dat ‘t Schaapsherdertje de beste locatie is. Er zijn nog twee andere mogelijke plekken: een bollenveld naast een rotonde aan de Beeklaan en een bollenveld aan ‘t Dompad. Maar die twee locaties zijn in strijd met de afgesproken regels in de Bollenstreek: er mag niet zomaar gebouwd worden op bollengrond. 

Inwoners zijn ontevreden over het second opinion-onderzoek. Zij vinden het niet onafhankelijk genoeg, aangezien Liander mee heeft gewerkt aan sommige delen van het rapport. Daar waarschuwde Liander in juni al voor, omdat zij over sommige informatie beschikken die niemand anders heeft. Desondanks eisen de omwonenden een nieuw, “echt onafhankelijk” rapport. Ook door CDA, HELDER en de PvdI worden vragen gesteld over het second opinion-onderzoek. 

Uiteindelijk gaat er in december 2025 dan toch een streep door ‘t Schaapsherdertje als locatie. Dat gebeurt na een voorstel van de VVD, MetLef, CDA, Partij voor de Inwoners en Lijst Salman. De partijen wijzen naar de twee andere locaties, de Beeklaan en ‘t Dompad, als mogelijke nieuwe plekken voor het station. Daarvoor moet er een verandering komen in de afgesproken regels in de Bollenstreek, vinden de partijen. Of dat ook gaat lukken, moet na de verkiezingen blijken.